Grote klasse zonder poespas

auteur: Peter Bruyn
geplaatst in: Haarlems Dagblad/IJmuider Courant, 12 mei 2004

Alles was vertrouwd aan het concert dat Boudewijn de Groot afgelopen maandag in de Stadsschouwburg Velsen gaf. Zelfs de nieuwe liedjes van het dit voorjaar verschenen en inmiddels met goud bekroonde album Een Eiland in de Verte zijn de afgelopen maanden al z veelvuldig op de radio te horen geweest, dat ze vanaf het podium al heel bekend in de oren klinken.

Boudewijn jubileert. Hij is veertig jaar professioneel muzikant, wordt later deze maand zestig, en viert dat met de tournee Eeuwig Jong. Die is qua omvang weliswaar bescheiden, maar ondertussen zijn alle zalen wel tot de laatste stoel uitverkocht.
Jubileren betekent terugblikken. En dat gebeurt vooral naar Boudewijns tweede album, Voor de Overlevenden uit 1966. Samen met de liedjes van Een Eiland in de Verte die op het programma staan vult dat repertoire ongeveer de helft van het concert. En juist die klassiekers, zoals de titelsong, Naast Jou, Verdronken Vlinder en Testament roepen beurtelings een gevoel van nostalgie en verbazing over de tijdloosheid op - van bijvoorbeeld een nummer als Beneden alle Peil.
De Heemsteedse zanger staat grotendeels met dezelfde groep op het podium als bij de vorige tournee Andere Tijden. Ook de arrangementen verschillen nauwelijks en het repertoire overlapt voor de helft. Dus moeten de verassingen in de details gezocht worden. Zoals de Everly Brothers-act met Ernst Jansz in Naast jou, de verassende uitvoering van Noordzee - het oudste liedje van de avond - en de subtiele opbouw van het programma, waardoor veel stukken inhoudelijk goed bij elkaar aansluiten.
Zo nu en dan permitteert De Groot zich een voor zijn doen bijna ongekende frivoliteit; als hij bij het voorstellen van de band al huppelend even aan Rob de Nijs refereert of tijdens Meisje van Zestien n keertje per ongeluk expres 'zestig lentes zo pril' zingt. Maar eigenlijk presenteert de zanger gewoon zesentwintig liedjes lang klasse zonder poespas.
Opvallend is hoezeer die klasse gekoppeld blijft aan de schrijverskwaliteiten van Lennaert Nijgh. Niet alleen prijst Boudewijn hem in IJmuiden een aantal keren tijdens de aankondigingen van de liedjes: Lennaerts' teksten zijn ook in kwantitatieve zin nadrukkelijker aanwezig dan in De Groots vorige programma.
Het zijn de stukken die het concert werkelijk dragen. Alleen Freek de Jonges Vondeling van Ameland komt in kwalitatief opzicht in de buurt.
Hoe je 't ook wendt of keert, anderhalf jaar na diens dood bepalen de liedteksten van Nijgh bij Boudewijn de Groot nog altijd de maat der dingen.

Boudewijn de Groot. Gehoord: maandag 10 mei 2004, Stadsschouwburg Velsen.


Omhoog
Terug