Een geslaagd verstandshuwelijk

auteur: Peter Borgers
geplaatst in: Eindhovens dagblad, 19 mei 2003

Maandag 19 mei, Populair klassiek: het Limburgs Symfonie Orkest weet door haar muzikale pact met Boudewijn de Groot volle zalen te trekken. En de samenwerking blijkt ook op artistiek gebied een vruchtbare verbintenis.

Het huwelijk tussen klassiek en pop is er een van het verstand, waarin de ware passie vaak ontbreekt. Maar het repertoire van Boudewijn de Groot leent zich uitstekend voor de toegevoegde klankkleuren van het orkest. Want zijn liederen stoelen vaak meer op de Europese liederentraditie dan op Anglo- Amerikaanse popmuziek. De orkestratie voegt echt iets toe aan De Groot's verhalende liedjes.
Niet alles is echter even geslaagd te noemen. De Groot staat niet alleen met het orkest. Hij heeft ook een popgroep meegenomen, waarin we twee Doe Maar-coryfeeŽn zien: Ernst Jansz (piano) en Jan Hendriks (gitaar). De combinatie van het orkest met de pop-ritmesectie ligt moeilijk. De zorgvuldige muzikale opstelling van het orkest - hardere instrumenten achteraan - wordt tenietgedaan door een prominent vooraan opgesteld drumstel. Ieder tikje van drummer Mark Stoop snijdt dwars door de geluidsmix en je ziet hem dan ook zo zacht mogelijk spelen. Toch overheersen de drums het geluidsbeeld en vallen de subtiliteiten van het orkest vaak weg.
Maar ondanks dat is het een geslaagde avond. Want als het LSO de hoofdrol neemt in de begeleiding, laat het de gevoelige liederen van de troubadour klinken op hun best. Voor sommigen is het jammer dat ze niet krijgen wat ze willen, de grote hits van de troubadour zijn dunnetjes vertegenwoordigd. De liederenlijst is duidelijk afgestemd op de orkestrale mogelijkheden van deze avond.
De beeldende klanken voeren je mee naar verre streken en andere tijden. We komen terecht in China of het vijftiende eeuwse Florence, waar we met zijn allen als bijgelovige menigte mogen spelen. Publieksparticipatie op zijn best, dat moet voor een symfonieorkest een onalledaags fenomeen zijn.


Omhoog
Terug